Cumhuriyet 20.06.2007

PANO

DENİZ KAVUKÇUOĞLU

Tarih Her Sabah Yeniden Başlar Yazılmaya

Emeğin en yüce değer sayıldığı, insanın insan tarafından sömürülmediği
bir barış dünyası, farklı renklerden, ırklardan, dinlerden, dillerden bir
kardeş bahçesi...

Sınırsız, özgür...

Böyle bir dünya değil miydi, düşlediğimiz, özlediğimiz, kurmayı umut
ettiğimiz?

Olmadı, yenildik. Kıyımlardan geçtik. Ömürlerimizi darağaçlarında,
yıllarımızı demir parmaklıklar ardında, sürgünlerde bıraktık. İhanetler
gördük, büyük ihanetler...

Yenilgimizi, ölümlerimizi, yiten yıllarımızı, uğradığımız ihanetleri
'tarihin sonu' ilan ettiler. Duyulmuş en büyük yalandı, ama
inananlar da çıktı bu en uzun kuyruklu yalana, belki korktuklarından,
belki de böylesi işlerine geldiğinden inandılar, döndüler.

***

Nasıl inanılabilirdi bu yalana, tarihin sonunun geldiğine? Üstelik de
tam tersine, yeniden başlıyordu tarih, onların sonunu ilan ettikleri
yerde, o noktada. Hem hamam aynı, tas aynıyken nasıl inanılabilirdi bu
safsatalara.

Öyle değil mi?

Yozlukları ve yozlaşmalarıyla, Karl Marks 'ın, Friedrich
Engels 'in kemiklerini mezarlarında ters döndüren 'reel
sosyalizm' çürüyüp çökmüş, yıkılmışken, dünya tek kutuplu bir avlağa
dönüşmüş, emperyalizm 'küreselleşip' insanlık üzerinde eskisinden çok daha
acımasız, çok daha ölümcül bir sömürü sultası, kendi çıkarına yeni bir
dünya düzeni kurmuşken...

***

Emperyalizm hiç bu kadar çıplaklaşmamış, ölümcül yüzünü hiç bu kadar
açık göstermemişti, Vietnam'da batağa saplandığından bu yana. İşte
yalanlarla, dolanlarla işgal edilen, kan gölüne çevrilen komşumuz Irak,
birbirine düşürülen her soydan, her inançtan Iraklılar, bitmeyen,
bitirilmek istenmeyen ölümler...

Her şey o kadar ortada ki!

Ne var ki emperyalizme karşı olmak yetmiyor tek başına kurtuluş için,
özgürleşmek, özgür yaşamak için; Iraklıların da, bizim de, dünya
insanlığının da gerçeği bu, aynı. Emperyalizmden kurtulabilmek için
kapitalizmi yenmek gerekiyor önce, kapitalizmi yenerek emeği
özgürleştirmek gerekiyor.

***

Kapitalizme karşı savaşım vermeden, emeği özgürleştirmeden insan da,
ülke de kurtulamaz, demokrasi de kurulamaz. O barış dünyası, o sınırsız
kardeş bahçesi hiç gerçekleşemez.

Bu acılı dünyada tek başımıza kalsak da ütopyalarımızdan, başka bir
dünyaya dair hayallerimizden vazgeçmeyelim, derim ben.

Unutmayalım ki, tarih her sabah yeniden yazılır. Sonu yoktur tarihin,
insanlık yaşadıkça da gelmeyecektir sonu.

***

22 Temmuz günü sandık başına gittiğimizde, oyumuzu kullanırken
düşünelim:

Kim, kimler kurtuluşa, özgürlüğe, barış dünyasına, kardeş bahçesine
dair ütopyamızı, hayallerimizi paylaşıyor?

Kim, kimler bir insanlık suçu olan emperyalizme, onun zemini olan
kapitalizme karşı savaşımı öngörüyor?

Kim, kimler emeğin özgürlüğünden, emeğin kurtuluşundan, insanın insanı
sömürmediği bir dünyadan yana?

Gerisi laf-ı güzaf, inanın bana.

(e-posta: mailto:[email-masked]?subject=YoreNet
e-MEDYA 20.06.2007-Gazete-)

Yeniden

[BU BELGENIN ANA SAYFASINA GECIS]

Garildi 1.0 Aybim
Bilgisayar Tic. Ltd.tarafindan hazirlanmistir. Yorum ve Onerileriniz icin :
[email-masked]