Cumhuriyet 03.05.2007

MEDYA NOTU

EMRE KONGAR

İki Makale ve Medyanın Yansıttığı Türkiye

Sevgili okurlarım, Cumhuriyet 'in yayın politikası, tek
Cumhuriyet gazetesi okunarak Türkiye'nin gündemini izleyebilme
olanağını okurlarına sunma ilkesine göre düzenlenmiştir.

Bu nedenle bir yandan başka hiçbir yayın organında yer almayan
(alamayan) haberleri sizlere sunmakla birlikte, çok satışlı
gazetelerin özel haberlerini de hiçbir komplekse kapılmadan, ertesi
gün de olsa hem de bu haberlere yeni gelişmeleri de katarak
veriyoruz.

Bu ilkeye uygun olarak bugünkü yazımda sizlere önce iki gazetede yer
almış olan iki yazıdan söz etmek istiyorum.

***

Birinci yazı, dün İlhan Selçuk 'un da sözünü ettiği,
Milliyet gazetesinde 30.4.2007 tarihinde yayımlanan Yasemin
Çongar 'ın haber-makalesi.

Çongar yazısında, ABD yönetimi sözcüsünün laik demokratik
anayasal sürece destek vermesini yeterli bulmuyor, "Biz
(Genelkurmay'la hükümet arasında) taraf tutmuyoruz" demesini
"omurgasızlık örneği" olarak nitelendiriyordu.

Washington'un Türkiye için uygun gördüğü ve özellikle demokrat ve laik
kesimleri ABD'den uzaklaştıran "Ilımlı İslam" modelinin yerli ve
yabancı kaynaklarının kökenleri hakkında ilginç bir ipucu oluşturduğu için
bu yazıyı sevgili okurlarımın dikkatine sunma gereği hissettim.

***

Sevgili okurlarımın dikkatine sunmak istediğim ikinci makale
Sabah gazetesinde yayımlanan değerli tarihçi Murat Bardakçı
'nın aynı tarihli yazısı.

Bardakçı 'nın makalesi "Muhtıranın asıl muhatabı Nakşî
hareketidir" başlığını taşıyordu.

Yazısında "Cumhuriyetin ilk yıllarında dinden kaynaklanan
ayaklanmaların öncüleri de Nakşî idiler, zira Nakşî doktrin dünyevi
iktidarı da talep ediyordu" diyen Bardakçı, 1980 sonrasında Nakşî
düşüncenin tarihte ilk defa devlete hâkim olmaya başladığını
vurguluyor.

"...irtica yahut şeriat isteği diye nitelenen hareketler
Nakşibendîliğin militan tarafı, şeriatçı olmakla suçlananlar da bu yolun
mensuplarıdır" teşhisini yapıyor.

Daha sonra da, "Türkiye'de bir zamanlar imparatorluk felsefesi
doğrultusunda yaşanan İslam ve mahalli yani Türk üslubunda var olan
Nakşibendîlik, 12 Eylül sonrasındaki sosyal değişikliklerin ve Arap
etkisinin neticesinde köy İslamı çerçevesinde sıkıştı" diyerek devam
ediyor.

Türkiye'de, siyasal radikal İslam ile köylülük arasındaki ilişkiler,
Arap İslamı ile Anadolu İslamı farkı ya da şeriatçılık konularında
araştırma yapan yerli ve yabancı uzmanların Bardakçı'nın bu makalesini
dikkatle okumalarını öneririm.

***

Gelelim medyanın yansıttığı Türkiye ile gerçek Türkiye
arasındaki farklara:

Çok satışlı medyaya, yani magazine dönük gazetelere ve ana
televizyon kanallarına bakarsanız Türkiye güllük gülistanlık:

Ekonomi tıkırında, büyüme, refah, herkes için gerçekleşiyor.

Laiklik güvence altında, bölücü terör etkisiz.

Ege ve Kıbrıs sorunları dahil, dış politikada başarı üstüne başarı
kazanılıyor, AB yolunda emin adımlarla yürünüyor.

Gül 'ün Cumhurbaşkanlığı adaylığı ise tüm Türkiye'de ve bütün
dünyada büyük bir sevinçle karşılandı.

Gerçek Türkiye'de ise resim farklı:

Cari açık çok büyüdü, ekonomik istikrar her an bozulabilir.
Yüksek faiz ve ucuz döviz politikası bir yandan ekonomiyi sıcak paraya
bağımlı kılarken öte yandan ihracat artışını bile ithalatın büyümesine
dayalı hale getiriyor.

İşsizlik artıyor.

Sermaye yıllarca alın teri dökmüş olanların elinden AKP'ye yakın
olanların eline geçiyor.

AKP hükümetinin dini istismar eden dayatmacı politikası laikliği tehdit
ediyor, günlük yaşam biçimlerinin bile tehlikede olduğunu düşünen geniş
kitleler, milyonlar halinde meydanları doldurdular.

Gül 'ün Cumhurbaşkanlığı adaylığı ise tam bir krize dönüştü.

Gerçek Türkiye ile medyadaki sanal Türkiye arasındaki bu
farklardan dolayı sanıyorum ki önümüzdeki günlerde sadece siyaset değil,
medya da çok tartışılacak.

mailto:[email-masked]?subject=YoreNet
e-MEDYA 03.05.2007-Gazete-; www.kongar.org