Cumhuriyet 26.04.2007

Cumhurbaşkanı AKP'den Seçilirse...

Çağdaşlığı ve uygarlığı; bilimin en doğru yol göstericiliğini,
dünya barışı konusunda duyarlı olmayı herhangi bir yönden ve yerden değil,
büyük önderimiz Atatürk'ten öğrenmiş kimseler olarak onun bize emaneti
olan laik, demokratik, üniter Türkiye Cumhuriyeti'ndeki siyasal gelişmeler
de bizi olağanüstü ilgilendirmektedir. Eğer Cumhurbaşkanı da AKP'den
seçilirse Türkiye'nin bugüne kadar bilinen çağdaş devlet niteliği çok daha
büyük zarar görecektir.

Dursun ATILGAN Avrupa Atatürkçü Düşünce Dern.Federasyonu
Genel Başkanı

Devletin ikinci adamı R. T. Erdoğan , 24 Nisan 2007'de AKP'nin
grup toplantısında yaptığı bir konuşmanın ardından, devletin birinci
adamının Abdullah Gül olacağını ilan etti.

Avrupa Atatürkçü Düşünce Dernekleri Federasyonu olarak, ülkemizde
atılan tüm doğru ve gerçekçi adımlara destek veren bir kuruluşuz.

Federasyonumuz, Atatürkçülük etiği çerçevesinde, ülkemizi yurtdışında
temsil etmeyi çok önemli bir görev bilen ve emperyalist-sömürgeci
devletler tarafından Türkiye'ye yönelik olarak yapılan haksız suçlamalar
karşısında susmayan, ülkesini bilinçle ve inançla savunma konusunda -laik,
demokratik bir sivil toplum kuruluşu olarak- etkin ve duyarlı çalışmalar
yapan bir kuruluştur.

Bizim kuruluşumuz, ülkemizde atılan yanlış adımlar karşısında da, son
derece duyarlı davranan bir kuruluştur.

Çağdaşlığı ve uygarlığı; bilimin en doğru yol göstericiliğini, dünya
barışı konusunda duyarlı olmayı herhangi bir yönden ve yerden değil, büyük
önderimiz Atatürk 'ten öğrenmiş kimseler olarak onun bize emaneti
de bizi olağanüstü ilgilendirmektedir.

Bu bağlamda, ülkemizin ve ulusumuzun her bakımdan geleceğini
etkileyecek olan AKP'nin 11. Cumhurbaşkanı adayı ile ilgili olarak, şu
saplama, görüş ve düşüncelerimizi, anlatım özgürlüğü ve demokratik haklar
çerçevesinde, yurttaşlık bilinci ve sorumluluğuyla kamuoyuna yansıtmayı
önemli bir ödev sayıyoruz:

1) 3 Kasım 2002 seçimlerinden sonra başbakan olarak atanmış olan
Abdullah Gül 12-13 Aralık 2002'de Türkiye'yi temsilen AB Kopenhag
Zirvesi'ne katılmıştı. O zirvede AB'nin -uluslararası anlaşmaları
çiğneyerek- Kıbrıs Rum kesimini de dahil ettiği 10 ülkenin 1 Mayıs
2003'ten itibaren AB'ye tam üye olarak alınması kararı karşısında, değil
Kıbrıs Rum kesiminin, tüm Kıbrıs'ın bile Türkiye'nin üye olmadığı
uluslararası bir kuruluşta yer almasının mümkün olmadığı konusundaki
itiraz hakkını kullan(a)mamıştır. (Hatta daha sonra Kıbrıs Rum kesimini
tanıma anlamına gelen Gümrük Birliği koşullarını kabul edici bir belgeyi
imzalayarak 1999'da Helsinki'de tam üyelik için bir faktör oluşturmayan
Kıbrıs konusunu, 2002 ve daha sonraki yıllarda, AB'ye girmenin bir koşulu
olarak kabullenmişlerdir.)

2) Abdullah Gül, ABD'nin, uluslararası hukukla asla bağdaşmayan Irak'ı
işgal siyasetini onaylayıcı ve Türkiye'nin zoraki güney komşuluğuna olanak
tanıyıcı bir tutum sergilemiş; Amerikan askerlerinin Irak'ın kuzeyindeki
Türk askerlerine karşı küçük düşürücü muamelesi karşısında da sessiz ve
kayıtsız kalmıştır.

3) Bir zamanlar Türkiye'nin AB'ye girmesine karşı çıkan Abdullah Gül,
TBMM'de yaptığı bir konuşmada şöyle diyordu: "Türkiye'nin Avrupa
Birliği'ne girmeyeceği kesindir. Bunu Avrupalılar söylemektedir.
Avrupa'nın önde gelen bütün politikacıları söylemektedir. Çünkü Avrupa
Birliği bir Hıristiyan birliğidir. Bunu biz söylemiyoruz. Avrupa'da herkes
söylüyor, herkes biliyor. Halka sormaktan korkulmuştur. Demokratikseniz
Avrupa ülkelerinde olduğu gibi bunun için halkın oyuna başvurursunuz,
gidip halka sorarsınız. Türkiye'yi bu noktaya getirenler suçludur."

Bugün tam tersini savunmakla, akıl almaz ödünler vererek ve
Türkiye'nin aşağılanmasına bile adeta göz yumarak, "olsun da her ne
pahasına olursa olsun" der gibi Türkiye'nin AB üyesi olması konusunda,
kendi deyimiyle, Türk halkına sormadan kararlar vermektedir.

4) Abdullah Gül Başbakan olduktan sonra Almanya'nın Die Welt
gazetesinin kendisiyle yaptığı bir söyleşide, "Kopenhag Zirvesi'nden ne
bekliyorsunuz" biçimindeki bir soruya karşı şu yanıtı vermiştir:

"Türkiye'nin hedefi çok açıktır: AB üyesi olmak... Bunun
ülkemizde demokrasinin ve ekonominin güçlenmesini sağlayacağını
ummaktayız. Buna karşılık biz de AB'ye tam üye olarak kabul edilecek Türk
devletinin saydam, demokratik bir İslam devleti olacağını taahhüt
ediyoruz." Yayın tarihi 23.11.2002.

5) Eşi Hayrünnisa Gül , Türkiye'yi türban nedeniyle AİHM'ye
şikâyet etmiş bir kimsedir. Ayrıca, çağdaş Türk kadınına örnek olabilecek
bir görünüm sergilememektedir.

6) Türkiye'nin Dışişleri Bakanı olarak, Roma'da yapılan bir AB
toplantısında, "Türkiye'ye türban konusunda yeterli baskı yapılmadı"
şeklinde serzenişte bulunmuştur.

7) Cumhuriyet ordularına sızmış olan bazı şeriatçı kişilerin görevden
uzaklaştırılmaları konusunda Yüksek Askeri Şûra kararlarına karşı
çıkmıştır.

8) Abdullah Gül Dışişleri Bakanlığı yapmış olan bir AKP mensubu olarak
Cumhurbaşkanı seçilirse, bakanlık mensuplarının çoğu, hem AKP iktidarının
hem de AKP'li cumhurbaşkanının ortak davranışlarıyla karşı karşıya
kalabileceklerdir.

Bu durum, ulusal dış siyasetimiz açısından istikrarsızlık kaynağı
olabilir.

9) Bir kez daha anlaşılmıştır ki, anti Kemalist parti iktidarının ileri
gelenleri, kafalarına koydukları "dinci düzeni" -devlet
organlarında tepeden tırnağa kadrolaşarak- yerleştirmekten
vazgeçmemişlerdir.

10) 26 Ocak 1970'te kurulan Milli Nizam Partisi ile başlayıp
aynı kadroyla Milli Selamet Partisi, Refah Partisi, Fazilet Partisi
ve nihayet Saadet ve AKP ile sürüp giden "antilaik
ideoloji" yi benimseyen bir kimse olan Abdullah Gül Milli Görüş
kökenlidir ve Anayasa Mahkemesi kararıyla kapatılmış olan Refah ile
Fazilet Partisi'nden de milletvekili olmuştur.

11) Cumhuriyet orduları, üniversite, bilim kurumları, bağımsız yargı
organları gibi devletimizin en önemli kurumlarıyla kavgalı olan bir
iktidar partisi mensubunun, Atatürk Türkiyesi'nin Cumhurbaşkanı olması
Türkiye'nin geleceği açısından bir riziko faktörüdür.

En az bu 11 nedenden dolayı, Abdullah Gül'ün 11 Cumhurbaşkanı
seçilmesini uygun ve katlanılabilir bulmuyoruz.

Eğer Cumhurbaşkanı da AKP'den seçilirse. Türkiye'nin bugüne kadar
bilinen çağdaş devlet niteliği çok daha büyük zarar görecektir.