2. Nauczanie
języka polskiego i językoznawstwo
Abstrahując od sporadycznych prób nauczania
polskiego, podejmowanych m.in. przez Polaków zamieszkałych w Japonii można
powiedzieć, że w naszym kraju nie było lektoratów języka polskiego
organizowanych na poziomie uniwersyteckim, aż do 1966 r., kiedy to na naszym
uniwersytecie czyli Tokyo University of Foreign Studies (po jap. Tokyo Gaikokugo
Daigaku) wprowadzono dwa nowe przedmioty do stałego programu nauki na poziomie daigakuin
(czyli graduate school po ang.). Były to "Język polski" i
"Studium porównawcze języków słowiańskich". Zajęcia te prowadził
profesor Kimura Shoichi.
Ojcem właściwej slawistyki japońskiej był właśnie
prof. Kimura Shoichi (1915-86), wielki lingwista i slawista, a przy tym
znakomity tłumacz literatury nie tylko rosyjskiej ale także i polskiej. To
ostatecznie jemu zawdzięczamy i rozwój polonistyki na terenie Japonii. Był on
absolwentem lingwistyki Uniwersytetu Tokijskiego, pogłębiał swoją wiedzę
slawistyczną na Harvardzie (1953-4) i na Uniwersytecie Warszawskim (1961-2). Był
przed wojną profesorem naszej uczelni, a po wojnie po kolei na Uniwersytetach
Hokkaido, Tokio i Waseda.
Porando-go no nyumon [=Wprowadzenie do języka
polskiego], które napisał Kimura wspólne z Yoshigami Shozo (1928-1996), to
pierwsza i wciąż najlepsza gramatyka polska napisana w języku japońskim. Także
pod kierunkiem prof. Kimury zredagowaliśmy 16 lat temu pierwszy w świecie
słownik polsko-japoński. Jest to wprawdzie podręczny, niewielki słownik,
zawierający ok. 22 tys. haseł, ale każde hasło jest opatrzone cyfrowym
odnośnikiem odsyłającym do tabel deklinacji i koniugacji, zatem dobrze służy
początkującym.
Przy tej okazji może warto byłoby spojrzeć na zestawienie
dotyczące sprzedaży najważniejszych publikacji podręcznikowych z zakresu języka
polskiego w Japonii. Podałem je w tabeli 1. Z danych tych można się zorientować
z grubsza w rozmiarach popytu i zainteresowań językiem polskim i również
zakładać, że istnieje pewna stałość tych zainteresowań.
Tab.1
|
|
Podręcznik |
Rozmówki |
Słownik |
ABC |
|
1973 |
I 1500 II 1000 |
|
|
|
|
1974 |
III 1000 |
|
|
|
|
1975 |
IV 1000 |
|
|
|
|
1976 |
|
I 2000 |
|
|
|
1977 |
V 1000 |
|
|
|
|
1978 |
VI 1000 |
II 1000 |
|
|
|
1979 |
|
|
|
|
|
1980 |
|
|
|
|
|
1981 |
VII 500 |
III 1000 |
I 5000 |
|
|
1982 |
|
|
|
|
|
1983 |
VIII 500 |
|
|
|
|
1984 |
|
|
|
|
|
1985 |
IX 500 |
|
|
|
|
1986 |
X 500 |
IV 500 |
|
|
|
1987 |
|
II 1000 |
I 2000 II 1000 |
|
|
1988 |
XI 500 |
V 1000 |
|
|
|
1989 |
|
III 1000 |
||
|
1990 |
XII 500 |
|
III 1000 |
IV 1000 |
|
1991 |
|
|
|
|
|
1992 |
XIII 500 |
|
IV 1000 |
V 1000 |
|
1993 |
|
VI 500 |
|
|
|
1994 |
XIV 500 |
|
VI 1000 |
|
|
1995 |
|
V 1000 |
|
|
|
razem |
10500 |
6000 |
9000 |
7000 |
N.B.
Cyfry rzymskie oznaczają kolejne wydania, a nakład poszczególnego
wznowienia jest podany w cyfrach arabskich.
Podręcznik: Porando-gono nyumon [=Wprowadzenie do języka polskiego],Kimura Shoichi, Yoshigami ShozoRozmówki: Hyojun porando kaiwa[=Rozmówki polskie],Yoshigami Shozo, Henryk LipszycSłownik: Hakusuisha porando-go jiten,Kimura Shoichi et al.ABC: Express porando-go,Ishii Tetsushiro(z serii "Ekspres" elementarnych podręczników do języków obcych)
Wszystkie powyższe książki zostały wydane przez Wydawnictwo Hakusuisha, któremu Autor dziękuje za pozwolenie
opublikowania tu danych,.
Obecnie, w naszym kraju, lektoraty polskiego są
prowadzone, pomijając naszą uczelnię, na kilku uniwersytetach w różnych
rejonach kraju, najczęściej jednak tylko raz w tygodniu jako lektorat trzeciego
języka obcego. Cenny wkład w tej dziedzinie wnoszą także komercyjne szkoły
języków. Na przykład Asahi Culture Center oraz Instytut Majakowskiego –
oba w Tokio – nieprzerwanie od 22 lat organizują kursy języka polskiego. W
przypadku Asahi Culture Center są nawet cztery grupy studentów i łącznie
uczęszcza tam na zajęcia ponad 20 osób.
W dziedzinie ściśle pojmowanego językoznawstwa mało
osób zajmuje się językiem polskim jako głównym przedmiotem swoich badań. Natomiast
interesujący jest wzrost zainteresowań językiem polskim wśród rusycystów, z
czym wiąże się na uczelniach ruch utworzenia slawistyki właściwej zamiast
rusycystyki, która dotąd była jedyną dziedziną reprezentującą kraje
słowiańskie.